Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/8835 K.2015/5617

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre ve katılan vekilinin 30.06.2011 havale tarihli temyizinden vazgeçmesi nedeniyle sanık müdafiinin temyizine hasren dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanık tarafından ibrazı istenen 2006 takvim yılına ilişkin defterlerin işyerine hırsız girmesi ve 3 kez taşınma nedeniyle bulamadığını ve ibraz edemeyeceklerini beyan etmesi ve durumun vergi denetmeni tarafından 09.03.2009 tarihinde tutanağa bağlanması karşısında; vergi incelmesinin işyerinde yapılmaması nedeniyle tebligatın geçersiz olduğu ve suçun yasal unsurlarının oluşmadığı yönündeki tebliğnameye iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen diğer ittirazların reddine,

Ancak;

1- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/a-2. maddesindeki 1 yıldan 3 yıla kadar olan hapis cezasının alt sınırının, 03.07.2009 tarih ve 27277 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5904 sayılı Kanunun 23. maddesiyle “18 ay” olarak değiştirilmiş olması ve somut uygulamada hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle tayin edildiğine dair bir kabulün bulunmaması da dikkate alındığında; isteme yazısının 20.02.2009 günü tebliğ edildiğinin belirtilmesi ve mahkemenin de bu şekilde kabul etmesi karşısında; suç tarihinin isteme yazısının tebliğ edildiği günden itibaren 15 günlük süre sonu olan 09.03.2009 olacağı cihetle; temel cezanın alt sınırının “1 yıl” hapis olduğu gözetilmeden yazılı şekilde “18 ay” üzerinden uygulama yapılmak suretiyle fazla ceza tayini,

2- 2006 takvim yılına ilişkin defter ve belgeleri vergi incelemesine esas olmak üzere merciine teslim etmediğinden bahisle eylemine uyan 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2 maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılan sanık hakkında düzenlenen vergi inceleme raporlarında somut bir zarara yer verilmediği, ancak defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmemesinden dolayı, geçmiş dönemlere ilişkin vergi beyanları yeniden hesaplanmak suretiyle, bu vergiler tarh edilerek, bunlara bağlı bir kısım cezalara hükmedildiği, bir başka ifade ile tarh edilen bu vergi ve cezaların eylemden doğan zarar

niteliğinde bulunmadıkları anlaşılmaktadır. Şu halde hüküm tarihi itibari ile sabıkasız olan ve hakkında verilen ceza ertelenen sanık hakkında CMK'nın 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın meydana geldiğinin kanıtlanamadığı cihetle, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan CMK'nın 231. maddesinin zarar giderilmediğinden bahisle uygulanmaması,

3- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 09.03.2009 yerine 2009 olarak eksik gösterilmesi suretiyle, CMK’nın 232/2-c maddesine aykırı davranılması,