Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/9319 K.2018/12990

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Mahkemece kabahat oluşturduğu kabul edilen eylemin suç oluşturacağına yönelik temyiz dilekçesinin bulunması karşısında idari para cezasına ilişkin düzenlenen kesinleşme şerhinin hukuki değerden yoksun olduğu kabul edilmiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1)Sanık hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik itirazların incelenmesinde;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2)İdari para cezasına yönelik incelemede ise;

Oluş ve kabule uygun olarak sanığın eyleminin 5326 sayılı Kabahatler Kanunu gereğince kabahat nev'inden olup aynı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 20/2-c maddesi uyarınca soruşturma zamanaşımının 3 yıl olarak düzenlendiği anlaşılmakla kabahatin işlendiği tarihten inceleme tarihine kadar bu sürenin geçtiğinin anlaşılması,