Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2016/10170 K.2016/23432

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden reddine, Ancak;

Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen 30/10/2011 tarihli bilirkişi raporunda, kesilen meşe ağaçlarının sürgün verme özelliğinin bulunduğunun belirtilmesi karşısında, sanığın kestiği ağaçların hayatiyetini devam ettirip ettirmediği ve yapacak mı yoksa yakacak mı olduğu konusunda bilirkişiye açıklattırma yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

1)Sanık hakkında ceza tayin edilirken 6831 sayılı Kanun'un 91/1. maddesi gereği temel cezanın tespit edilmesinden sonra, ağaçların yakacak nitelikte olduğunun tespit edilmesi durumunda, 6831 sayılı Kanun'un 91/1-2. cümlesi gereği indirim yapılması gerektiği gözetilmeden doğrudan yakacak nitelikli emval kesilmesi gerekçesiyle 91/1. maddeden hüküm kurulması,

2)Hükmolunan adli para cezasının TCK'nın 52/4. maddesi gereğince taksitlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3)Müsadere edilen aracın değeri bilirkişi vasıtası ile tespit ettirilerek, bu değeri ile dava konusu ağaçların önem ve değeride TCK'nın 361. maddeleri gereğince nazara alınarak müsaderenin TCK'nın 54/3. maddesine göre hakkaniyete uygun olup olmadığı tartışılarak, sonucuna göre aracın müsadere edilip edilmeyeceğine karar verilmesi gerekirken, bu husus tartışılmadan müsadere kararı verilmesi,