Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2016/10814 K.2017/2566

Borçlunun ödeme şartını ihlâl suçundan sanık ...'ın, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 340. maddesi gereğince 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına dair Çameli İcra Ceza Mahkemesinin 16/11/2015 tarihli ve 2015/75 esas, 2015/75 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Çameli Asliye Ceza Mahkemesinin 29/12/2015 tarihli ve 2015/50 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 27/05/2016 gün ve 3616 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14/06/2016 gün ve KYB.2016-242371 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu. Anılan ihbarnamede;

Benzer bir olay sebebiyle, Yargıtay 16. Hukuk Dairesinin 01/02/2010 tarihli ve 2009/9311 esas, 2010/445 karar sayılı ilamında da, "01/06/2005 tarihli ve 25832 mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5358 sayılı Kanun ile değişik 2004 sayılı Kanun'un 346/son maddesi ile aynı Kanun'un 16. babında yer alan suçlara ilişkin davalara İcra Mahkemesinde bakılacağı düzenlenmiş ve aynı Kanun'un yargılama usulünü düzenleyen 349. maddesinde 5358 sayılı Kanun ile bir değişiklik yapılmadığı gözetildiğinde, bu usul hükmü sanığın eylemine konu 2004 sayılı Kanun'un 340. maddesi için de geçerlidir.

2004 sayılı Kanun'un 349. maddesi gereğince müşteki veya vekilinin duruşmada hazır bulunması zorunludur.

Mazeret bildirerek kabulü ile yokluğunda karar verilmesini istemesi sonuca etkili değildir." şeklinde belirtildiği üzere, somut dava dosyasına konu olayda 16/11/2015 tarihli celse için mazeret dilekçesi veren müşteki vekilinin mazeretinin kabulüne karar verilmesinin akabinde müşteki veya vekilinin yokluğunda karar verilemeyeceği gözetilmeden duruşmanın başka bir güne talik edilmesi yerine yazılı şekilde borçlu sanığın mahkumiyetine karar verildiğinden,

yapılan itirazın bu yönden kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;