Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2016/11426 K.2017/7487

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Türkiye Taşkömürü Kurumu vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığın üzerine atılı orman alanı içinde izinsiz kömür ocağı kurmak suçunun mağduru orman idaresi olup, suçtan doğrudan zarar görme ihtimali bulunmayan ve dosya kapsamından hakkında usulüne uygun şekilde katılma kararı verilmediği anlaşılan Türkiye Taşkömürü Kurumu'nun bu suçtan açılan davaya katılma hakkı bulunmadığı gibi, katılma hakkı verilmiş olması da temyiz hakkı vermeyeceğinden, Türkiye Taşkömürü Kurumu vekilinin temyiz talebinin CMUK'nın 317. maddesi uyarınca, REDDİNE,

2) O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin incelenmesinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporuna göre, kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içinde kalan alanda kömür ocağı açıldığının belirtilmesi, suç tutanağında da sanığın ormanlık alandan kömür ocağı açtığının anlatılması, sanığın kışlık ihtiyacını karşılamak amacıyla kömür ocağını açtığı yönündeki 03.07.2012 tarihli beyanı ile kovuşturma dosyası kapsamına göre, 6831 sayılı Kanun'un 94. maddesinde düzenlenen orman alanında izinsiz kömür ocağı kurmak suçunu gerçekleştirmiş olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yerinde görülmeyen gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,