Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2016/12644 K.2016/21458

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığın eyleminin, suç tarihinden sonra, 10/11/2008 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren ve sanığın lehine olan 5809 sayılı Kanun'un 55/1-2 maddeleri delaletiyle 63/9. maddesinde düzenlenen ön ödemeye tabi suç kapsamında kaldığı, mahkemece sanığa ön ödeme önerisinde bulunulduktan sonra 5237 sayılı Kanun'un 75. maddesinde düzenlenen 10 günlük yasal süre beklenerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine, yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

2-Elektronik kimlik bilgileri değiştirilmiş 15 adet telefonun suçun maddi konusunu oluşturduğu anlaşılmakla, TCK'nın 43/1. maddesi gereğince cezada artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-5809 sayılı Kanuna aykırılık suçunun işlenmesi sebebiyle şikayetçinin uğradığı ve basit bir araştırma ile tespit edilen maddi zararı giderip gidermeyeceği sanıktan sorulmadan "….zararın giderilmediği..." biçimindeki kanuni olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,