Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2016/12818 K.2017/3113

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmalann temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

5846 sayılı Kanun’un 71/1, 81/13, TCK’nın 43 ve 62. maddeleri uyarınca belirlenen 505 gün adli para cezasının, TCK’nın 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20 TL’den hesaplanmak suretiyle sanığın sonuç olarak 10.100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken, “sanık hakkında verilen 405 gün adli para cezasının, TCK'nın 52/2 maddesi uyarınca günlüğü takdiren 20 TL olarak belirlenmek suretiyle sanığın sonuç olarak 10.100 TL (505 gün x 20 TL = 8.100 TL) adli para cezası ile cezalandırılmasına” denilmek suretiyle karışıklığa neden olunması,