Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2016/13727 K.2019/7057

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Hükme esas alınan Yalova 3. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2013/200 E, 2013/259 karar sayılı 19.12.2013 tarihinde kesinleşme şerhli ilamıyla ve mezkur dosyada uzman orman mühendisi bilirkişi ile birlikte dava konusu yerde keşif yapılarak sonucunda düzenlenen bilirkişi raporunda, suç konusu yerin kesinleşmiş orman kadastro sınırlarında kaldığının tespit edildiği, 18.11.2014 tarihli Bursa Orman Bölge Müdürlüğü'nün yazı cevabında da kesinleşmiş orman kadastro sınırları içinde kaldığı belirtilmiş olması karşısında, sanık hakkında ceza tayin edilirken 6831 sayılı Kanun'un 93/2. maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

1)-Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde vekalet ücreti, maktu ve nispi olmak üzere belirlenmiştir.

Maktu vekalet ücreti, davanın konusunun para olmadığı veya para ile ölçülemediği hallerde belirlenen ücret, nispi vekalet ücret ise davanın konusunun para olması veya para ile ölçülebilir olması halinde bu değer üzerinden belirlenen ücrettir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nda 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 365/2. maddesinin aksine ceza davalarında şahsi hak talebi halinde mahkemece bu hususta da karar verilmesi gerektiği yolunda bir düzenleme bulunmaması ve 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 112, 113 ve 114. maddeleri hükümleri karşısında; davada kendisini vekille temsil ettiren katılan idare lehine hüküm tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre maktu vekalet ücretine hükmedilmesi ile yetinilmesi gerekirken ayrıca nispi vekalet ücretine de hükmedilmesi,

2)Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,