Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2016/13923 K.2017/1147

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanık hakkında atılı suçtan Pülümür Sulh Ceza Mahkemesinin 2010/29 Esas, 2010/38 sayılı kararı ile 11.11.2010 tarihinde 2 ay 15 gün hapis cezasına hükmedildiği, bu hükmün sadece sanık tarafından temyiz edildiği ve Yargıtay 3. Ceza Dairesi tarafından bozulduğu, bozma sonrası kurulan hükümde ise sanığın 3 ay hapis cezasına mahkum edildiği anlaşıldığından, sanık açısından 2 ay 15 gün hapis cezasının kazanılmış hak oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

2-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

3-Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 50. maddesinin yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden yazılı şekilde takdiren seçenek yaptırımlara çevrilmesine yer olmadığına karar verilmesi,