Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2016/15518 K.2017/2328

Ödeme şartını ihlâl suçundan sanık ...’nun, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 340. maddesi gereğince 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına ilişkin Kayseri 1. İcra Ceza Mahkemesinin 23/03/2016 tarihli ve 2016/154 esas, 2016/249 sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 15/11/2016 gün ve 94660652-105-38-10363-2016 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25/11/2016 gün ve KYB.2016-392930 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu. Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre; taahhüt konusu borcun, sanığın yetkili temsilcisi olduğu ... Hiz. Tic. Ltd. Şirketi’ne ait olduğu, ödeme emrinin adıgeçen şirket hakkında düzenlendiği, taahhüt ekindeki belgelerden sanığın şirketin ortağı ya da müdürü olmadığı, şirket tarafından alınan kararla tek başına şirketi temsile ve ilzama yetkili kılındığının anlaşıldığı,

ödeme taahhüdünü ihlal suçunda taahhütte bulunan kişinin bizatihi borçlu sıfatını haiz olması gerektiği, üçüncü bir şahsın taahhütte bulunması için borcu icra kefaleti ile yüklenmesi gerektiği cihetle, somut olayda sadece şirketi borçlandırıcı işlem yapma ve temsil yetkisi bulunan sanığın taahhüde konu şirket borcundan dolayı kişisel sorumlulugu bulunmadığı cihetle, atılı suçun yasal unsurları bulunmadığı gözetilmeyerek yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;