Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2016/15689 K.2017/6902

5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanunu’na muhalefet eyleminden dolayı ... hakkında ...

Valiliği İl Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünün 08/12/2015 tarih ve 2015/10 sayılı kararı ile uygulanan 14.649,00 Türk lirası idarî para cezasına yönelik başvurunun reddine dair Ortaca Sulh Ceza Hakimliğinin 02/03/2016 tarihli ve 2016/3 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 15/11/2016 gün ve10642 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05/12/2016 gün ve KYB.

2016-392602 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu. Anılan ihbarnamede.

Dosya kapsamına göre, 5996 sayılı anılan Kanun’un "Gıda ve Yem Güvenilirliği Şartları" başlıklı 21. maddesinde "(5) Gıda kodeksine aykırı gıda ve gıda ile temas eden madde ve malzeme üretilemez, işleme tâbi tutulamaz ve piyasaya arz edilemez", "Gıda ve Yem ile İlgili Yaptırımlar" başlıklı 40. maddesinin 1/d. bendinde " 21 inci maddenin beşinci fıkrasına aykırı hareket edenlere on bin Türk Lirası idarî para cezası verilir.", "Tanımlar" başlıklı 3. maddenin 26. fıkrasında “Gıda işletmecisi.

Kâr amaçlı olsun veya olmasın kamu kurum ve kuruluşları ile gerçek veya tüzel kişiler tarafından gıdanın üretimi, işlenmesi ve dağıtımının herhangi bir aşamasında kontrolü altında yürütülen faaliyetlerin, mevzuat hükümlerine uygunluğundan sorumlu olan gerçek veya tüzel kişiyi ifade eder.” şeklindeki hükümleri ile muteriz tarafından kabahate konu tereyağlarının ...

Süt ve Süt Ürünleri isimli gıda işletmecisinden alındığına ilişkin tarihli, kaşeli ve imzalı birden fazla sipariş fişinin bulunduğu hususları birlikte değerlendirildiğinde, kabahate konu olan tereyağlarının belirtilen işletmeden alınıp alınmadığının,

aynı ürünlerin belirtilen işletmede bulunup bulunmadığı ve mevcut ise ürünlerin Türk Gıda Kodeksine aykırı olup olmadığının tespit edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilerek itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü.