Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2016/15994 K.2018/1214

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi,gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Ticareti terk suçu aynı işyeri ile ilgili olarak ancak bir defa işlenebilen bir suç olup, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43. maddesinin ikinci fıkrasında aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi durumunda bir cezaya hükmedileceğinin ancak bu cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadar arttırılacağının öngörülmesi cihetiyle, ticareti terk suçunda sanıklar hakkında birden fazla şikayetin bulunması halinde tayin olunacak cezanın TCK'nın 43/2. maddesi uyarınca arttırılması gerekeceğini gözetilmeyerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Birleşen dosyaların şikayetçilerinin kararda gösterilmemesi,

3- Birleşen 2013/90 Esas numaralı davadaki şikayet dilekçesinde ticareti usulüne aykırı terk etmek nedeniyle MOS Kozmetik San. ve Tic. A.Ş. bakımından şikayette bulunulmuş olması karşısında bu şirket bakımından kovuşturma yapılmaksızın yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

4- İİK’nın 349. maddesi gereğince şikayetçi veya vekilinin duruşmada hazır bulunması zorunlu olup, yokluğunda karar verilemeyeceği gözetilmeden, 31/03/2015 tarihli celse için mazeretinin kabulünü müteakip yargılamaya devamla yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,