Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2016/212 K.2016/15123

Ticareti usulüne aykırı terk etmek suçundan sanık ..., 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 337/a, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50/1-a ve 52/2. maddeleri gereğince 1.800,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair, İcra Ceza Mahkemesinin 31/01/2014 tarihli ve ... esas, 2014/105 sayılı karan, sanık ..., 2004 sayılı Kanun’un 337/a, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50/1-a ve 52/2. maddeleri gereğince 1.800,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin, İcra Ceza Mahkemesinin 05/12/2013 tarihli ve ...esas, ....sayılı kararı ile,

sanık ..., 2004 sayılı İcra İflas Kanunu'nun 337/a, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50/1-a ve 52/2. maddeleri gereğince 1.800,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair, İcra Ceza Mahkemesinin 08/11/2013 tarihli ve ...Esas, .... sayılı kararları aleyhine Adalet Bakanlığının 28/11/2014 gün ve ... sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22/12/2014 gün ve .... sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan cezalandırılması için icra takip dosyaları delil gösterilmek suretiyle ayrı ayrı dilekçeler ile şikayette bulunulmuş. İcra Ceza Mahkemesinin 31/01/2014 tarihli ve .... Esas, .... İcra Ceza Mahkemesinin 05/12/2013 tarihli ve ...Esas, ... ve İcra Ceza Mahkemesinin 08/11/2013 tarihli ve ...

Esas, ....sayılı kararlarıyla sanığın mahkûmiyetine karar verildiği, Mahkemelerince, aynı borçlu hakkında birden fazla icra takibi başlatılsa dahi suçun sübutu halinde eylemin tek olması nedeniyle ticareti terk suçundan sanığın bir kez cezalandırılmasının mümkün olması karşısında dosyaların birleştirilerek (eski esas nolu dosya üzerinden) yargılamanın yapılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararların kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp

düşünüldü;