Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2016/3205 K.2018/984

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Hükmün gerekçe kısmında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiğinin belirtilmesine rağmen, hüküm fıkrasında bu yönde bir karar verilmeyerek hüküm ve gerekçe arasında çelişki meydana getitrilmesi,

Kabule göre ise;

1-Tekerrüre esas alınan ve sanığın adli sicil kaydında gözüken Sivas 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 13.10.2010 tarih, 2004/ 908 Esas, 2010/453 Karar sayılı kararının, Uyap ekranından yapılan sorgulama sonucunda Yargıtay 2. Ceza Dairesi'nin 10.10.2012 tarih, 2012/22279 Esas, 2012/ 43404 Karar sayılı ilamı ile zamanaşımı nedeni ile düşürüldüğünün görülmesi karşısında, Sivas 2. Asliye Ceza Mahkemesi'ne müzekkere yazılarak dosyanın akıbeti tespit edilmeden eksik kovuşturma ile anılan hükmün tekerrüre esas alınması,

2-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,