Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2016/4421 K.2019/4691

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Müşteki vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Davadan ve duruşma gününden usulüne uygun şekilde haberdar edilmesine rağmen, duruşmaya katılmayan ve CMK'nun 237. maddesine uygun biçimde talepte bulunup katılan sıfatını almayan müşteki vekilinin temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE,

2)O Yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin incelenmesinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Davanın dayanağını oluşturan 6831 sayılı Kanun'un 82. maddesi gereğince aksi kanıtlanıncaya kadar geçerli suç tutanağında ve mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporlarında suç tarihinden önce kesinleşmiş kadastro sınırları içindeki orman bölmesinde 80 metrekare alanda sanık tarafından konteynır yerleştirmek suretiyle suça konu eylemin gerçekleştirildiğinin belirtilmesi ve sanığın savunmasında "...Ben Kaledibi köyü nüfusuna kayıtlıyım, sık sıkta köyüme giderim, ben bana atılı suçlamayı kabul etmiyorum, zira benim koyduğum kontenyır barınma amaçlıydı,

yazın geldiğimde burada kalıyordum..." orman alanını işgal ettiği yönünde ikrarda bulunduğunun anlaşılması karşısında kesinleşen orman kadastrosunun herkes tarafından bilinmesi gerektiği bu nedenle ormanlık alanı işgal etmek suretiyle gerçekleştirilen eylemde suç kastının yokluğundan bahsedilemeyeceği dikkate alınarak sanığın sabit olan eylemi nedeniyle 6831 sayılı Kanunun 93/1-2. maddesi ile cezalandırılması yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,