Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2016/5372 K.2018/9149

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

1) Gerçeğe aykırı beyanda bulunma suçuna ilişkin kurulan hükümlere yönelik yapılan incelemede,

18.12.2013 tarihli birinci haciz ihbarnamesine 02.01.2014 tarihinde vekil aracılığıyla itiraz edilmesi ve vekilin beyanından asillerin sorumlu tutulamaması nedeniyle sonuç itibariyle doğru olan beraat kararına yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2) Tazminat istemine ilişkin kurulan hükümlere yönelik yapılan incelemede,

İİK’nın 89/4. maddesine göre “üçüncü şahıs, haciz ihbarnamesine müddeti içinde itiraz ederse, alacaklı, üçüncü şahsın verdiği cevabın aksini tetkik merciinde ispat ederek üçüncü şahsın 338/1. maddesi hükmüne göre cezalandırılmasını ve ayrıca tazminata mahkum edilmesini isteyebilir. Tetkik mercii, tazminat hakkındaki davayı genel hükümlere göre halleder.” hükmü karşısında, birinci haciz ihbarnamesinin tebliği tarihi itibariyle üçüncü şahıs Kartur Lojistik ve Taş. Tic. Ltd.

Şti.’nin asıl borçlu Yunus Çapraz’a kesinleşmiş ve muaccel bir borcu bulunup bulunmadığı hususunda her iki tarafa ait ticari defter ve belgeler ile aralarındaki sözleşme hükümleri gözönüne alınarak bilirkişi raporu düzenlettirilip sonucuna göre hukuki durumun takdiri yerine sadece üçüncü şahıs Kartur Lojistik ve Taş. Tic. Ltd. Şti.’ne ait ticari defter ve belgelere göre düzenlenmiş bilirkişi raporu esas alınarak yazılı şekilde tazminatın ve davanın reddine karar verilmesi,