Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2016/5693 K.2018/9832

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın üzerine atılı bulunan İİK'nın 331. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen takibi şikayete bağlı olan bu suçun; "Haciz yolu ile takip talebinden sonra veya bu talepten önceki iki yıl içinde borçlu; alacaklısını zarara sokmak maksadıyla,

“1-) Mallarını veya bunlardan bir kısmını mülkünden çıkararak, telef ederek veya kıymetten düşürerek hakiki surette,

2-) Gizleyerek muvazaa yoluyla başkasının uhdesine geçirerek,

3-) Asıl olmayan borçlar ikrar ederek mevcudunu suni surette eksilterek” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının, borçlu aleyhine aciz belgesi aldığını veya alacağını alamadığını ispat ettiği takdirde) gerçekleşmesi halinde oluşacağının yerleşik uygulamalarda benimsenmiş olması, somut olayımızda; şikayetçi vekilinin, şikayet dilekçesinde borçlu-sanığın adına kayıtlı bulunan ..... plaka sayılı aracını 14.03.2014 tarihinde İbrahim Çamlıtepe isimli şahsa devretmesi nedeniyle şikayette bulunduğu,

aynı mahkemenin 2014/568 Esas sayılı dosyasındaki şikayetin ise borçlu-sanığa ait başka bir taşınmaza ilişkin olduğunun anlaşılması karşısında, yargılamaya devam edilerek, şikayete konu hususla ilgili taraflardan delilleri sorulup toplanarak, yapılan devrin alacaklıyı zarara uğratma kastıyla yapılıp yapılmadığı tartışılıp, sonucuna göre hukuki durumun takdiri gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,