Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2016/6014 K.2017/3035

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

6217 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 14/04/2011 tarihinden sonra hapisten çevrilen tüm adli para cezalarının miktara bakılmaksızın temyize tabi olduğu ve sanık hakkında hükmedilen cezanın da temyizinin mümkün bulunduğu anlaşıldığından, temyiz talebinin reddine ilişkin aynı Mahkemenin 10.04.2014 günlü ek kararının kaldırılarak, 08.04.2014 tarihli asıl karara yönelik temyiz istemenin incelenmesinde;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,