KÜNYE
19. Ceza Dairesi 2016/6116 E., 2019/3765 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Şubat 2019
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suç
- 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık
- Hükümler
- Beraat, Mahkumiyet
Karar Metni
284 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,
1- İşgal ve faydalanma suçu açısından yapılan incelemede,
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;
Özürlü çocuğuna bakan ve bu çocuğundan aldığı maaşla geçindiği anlaşılan sanık hakkında verilen kısa süreli hapis cezası seçenek yaptırıma çevrilirken kanunda belirtilen ifadelerle yetinilerek gerekçesi gösterilmeksizin para cezasına hükmolunması ve TCK'nın 50. maddesindeki diğer seçenek yaptırımların uygulanma imkanının karar yerinde tartışılmaması, TCK'nun 50. maddesinde düzenlenen kurumun objektif ve subjektif şartları değerlendirilerek uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde gerekçeleri ile birlikte tartışılmaması,
2- Ağaç kesme suçu açısından yapılan incelemede ise,
CMK'nun 225/1. maddesi gereğince iddianamede gösterilen ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak, davaya konu edilmeyen bir eylemden dolayı yargılama yapılması ve açılmayan davadan hüküm kurulması kanuna aykırıdır. Somut uyuşmazlıkta, iddianame içeriğinde sanığın hangi eylemleri ile ağaç kesme suçunu istediği yönünde herhangi bir anlatım ve ifade bulunmadığından ve sadece işgal ve faydalanma suçu anlatılırken "...ağaçları kestiği" şeklinde dolaylı bir anlatıma yer verildiğinden ve Yargıtay'ın yerleşik içtihatlarına göre bir şey anlatılırken başka bir şeyden bahsedilmesinin kamu davası açmak için yeterli sayılamayacağı nazara alındığında CMK'nun 170/3-h-j bendtlerinde öngörülen unsurları ihtiva etmeyen iddianame dayanak yapılarak beraat kararı verilmesi,
Yargıtay 19. Ceza Dairesi, E. 2016/6116, K. 2019/3765, 5 Şubat 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama