Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2016/6422 K.2017/1939

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 12. maddesi ile TCK'nın 75. maddesinde yapılan değişiklik ve ekleme sonucu 6831 sayılı Kanun'un 108/1. maddesinde öngörülen suçun önödeme kapsamına alınması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

2-Son celsede sanık hazır bulunmasına rağmen son sözün sanık yerine katılana verilerek savunma hakkının kısıtlanması suretiyle CMK'nın 216/3. maddesine aykırı davranılması,

3-Sanığa ceza tayin edilirken asgari hadden ceza tayin edildiği belirtildiği halde 3 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle kararda çelişki yaratılması,

4-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E. , 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

5-28.06.2014 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesi ile 5275 sayılı Kanun'un 106. maddesinde yapılan düzenleme uyarınca "adli para cezasının hapse çevrilmesine." denilmek suretiyle infaz yetkisinin sınırlandırılması,

6- Sanık hakkında tekerrür uygulanırken uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi,