Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2016/6503 K.2017/2173

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Davanın dayanağını oluşturan 6831 sayılı Kanun'un 82. maddesi gereğince aksi sabit oluncaya kadar geçerli bulunan suç tespit tutanağına; sanığın işgal ettiği 61,08 m2lik alanın Ümraniye Kadastro Mahkemesinin 2010/3899 Esas, 2012/992 sayılı Kararı ile ''iş bu taşınmaz üzerindeki 1 katlı kagir bina 12 yıldan beri ... evladı ... kullanımındadır'' ibaresinin İPTALİ ile yerine ''iş bu taşınmaz üzerindeki 1 katlı kagir bina 12 yıldan beri ... evladı ... kullanımındadır parsel içindeki bir katlı binanın 61,08 m2 kısmı orman sınırları içinde kalmaktadır'' şeklinde belirtilerek beyanlar hanesine şerh verildiği,

kararı tarafların temyiz etmemesi üzerine 11/12/2012 tarihinde kesinleştiği ve bu karar üzerine sanık hakkında suç duyurusunda bulunulması üzerine mevcut davanın açılmasına; sanığın savunmasında 26 yıldır aynı evde oturduklarını belirtmesine ve tüm dosya münderecatına göre; sonradan idari işlemle dava konusu yerin vasfının değişmesinin sanığın suç kastını ortadan kaldırmayacağının anlaşılması karşısında; sanığın işgal eylemini sürdürdüğünün sabit olduğu gözetilmeksizin mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,