Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2016/7307 K.2018/6106

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Sanık müdafiinin temyiz talebi yönünden yapılan incelemede;

17.03.2015 günü usulüne uygun olarak tefhim edilen hükmü, sanık müdafiinin yasal süresinden sonra 31.03.2015 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE,

2- Şikayetçiler vekilinin temyizine yönelik yapılan incelemede ise;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre, İlamlı icra takibinde hukuki sonuç doğurması bakımından tebligatın asile yapılması gerektiği, borçlu vekiline tebligat yapılması yasal ise de cezaların şahsiliği prensibinin bir gereği olarak cezai sorumluluk bakımından sonuç doğurmayacağı gerekçesiyle beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı gerekçeyle beraat kararı verilmiş ise de, sonuç itibariyle isabetli bulunan beraat kararına yönelik yapılan incelemede;

Kısa kararda hükmolunan vekalet ücretine gerekçeli kararda hükmolunmadığı anlaşılmakla, tefhimle geçerlilik kazanan kısa kararda, sanık lehine 300 TL vekalet ücretine hükmedilmesine rağmen gerekçeli kararda gösterilmemesi nedeniyle çelişkiye düşülmesi,