Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2016/740 K.2016/17574

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanık hakkında 26/05/2004 suç tarihli eylemiyle ilgili olarak mahkemece verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 16/03/2010 tarihinde kesinleştiği, sanığın denetim süresi içinde 10/06/2014 tarihinde işlediği basit yaralama suçundan kurulan hükmün kesinleşmesi ve ihbar üzerine, hükmün açıklandığı, CMK'nın 231/8-c maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararın kesinleştiği 16/03/2010 tarihi ile sanığın denetim süresi içinde yeni suç işlediği 10/06/2014 tarihleri arasında zamanaşımının durduğu kabul edilerek yapılan incelemede,

Suç tarihi ile temyiz inceleme tarihi arasında, lehe olan 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen zamanaşımının gerçekleşmesi nedeniyle, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanun’un 322.maddesi uyarınca, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, dava konusu adli emanetteki VCD ve CD'lerin TCK'nın 54. maddesi gereğince MÜSADERESİNE, 09/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.