Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2016/7878 K.2019/3981

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

Katılan vekilinin şikayet dilekçesinde (eski adı ile) Türk Patent Enstitüsü nezdinde 2002 30240 tescil numarası ile 29, 30 ve 43. sınıflarda tescilli “SİMİT SARAYI”, 2009 63452 tescil numarası ile 29, 30, 35 ve 43. sınıflarda tescilli “SİMİT SARAYI”+ şekil, 2009 48752 tescil numarası ile 29, 30, 35 ve 43. sınıflarda tescilli “SİMİT SARAYI MAHALLE”+ şekil, ve 2009 63451 tescil numarası ile 29, 30, 35 ve 43. sınıflarda tescilli “SİMİT SARAYI FIRIN”+şekil 2003 25235 tescil numarası ile 29, 30 ve 43. sınıflarda tescilli “SİMİT SARAYI geleneksel Fast Food” markalarının sahibi olduklarını,

sanığın ise iş yeri tabela ve faturaları üzerinde “SİMİT SARAYI” markasını kullanmak suretiyle marka hakkına tecavüz ettiğini belirterek şikayetçi olması üzerine, kolluk görevlilerince 31.01.2014 günü sanığa ait iş yerinde yapılan tespitte sanığın iş yeri tabelalarında “ Tarihi Ankara Simit Sarayı”; yazar kasa fişi ve kaşede ise “”KDR Ankara Simit Evi ...” ibarelerinin bulunduğu belirlenmiş, sanık hakkında (suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A-1. maddesi uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda mahkumiyet kararı verilmişse de;

1) Kararın gerekçesinde suça konu markaya ait tescil belgelerinin gönderildiği yazılmış ise de; dosyada mevcut (eski adı ile) Türk Patent Enstitüsü Markalar Dairesi Başkanlığının 07.03.2014 tarihli cevabi yazısı ile; “Mahkemece hangi markalara ilişkin bilgi ve belgelerin istendiği anlaşılamadığından, marka tescil veya başvuru numaralarının bildirilmesi halinde istemin yerine getirileceği” belirtilmesine rağmen Türk Patent ve Marka Kurumundan davaya konu edilen markaların Resmi Marka Gazetesinde yayınlanma tarihi ile suç tarihinde geçerli bulunup bulunmadıklarının tespiti açısından marka tescil belgelerinin emtia listesi ile birlikte onaylı ve renkli örnekleri getirtilmeden eksik kovuşturma ile karar verilmesi,

2) Dosyaya katılan vekili tarafından sunulan ve sanığın iş yerine ait olduğu anlaşılan tabelanın fotoğrafları ile katılan firmanın tescilli markalarının birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle marka hakkının ihlal edilip edilmediği konusunda uzman bilirkişi incelemesi yaptırılarak, resimlerinin de temyiz denetimine olanak verecek şekilde dosyaya eklenmesinden sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik kovuşturma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

Sanığın hizmet üretmek suretiyle katılanın marka hakkına tecavüz ettiği iddiasıyla yargılandığı dosya kapsamında. 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılmadan önce de, üreticiler yönünden etkin pişmanlık hükmünün uygulanma olanağı bulunmadığı, bu eylemin suç tarihi itibariyle de uzlaşmaya tabi olduğu anlaşılmakla;

soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olan (suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A-1. maddesinde düzenlenen ve sanığın eylemine uyan suçun, CMK'nun 253. ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşmaya tabi olması karşısında, anılan maddelerde öngörüldüğü biçimde yöntemine uygun olarak uzlaşma prosedürünün uygulanması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,