Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2016/8532 K.2017/4162

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın üzerine atılı “Ticareti Usulüne Aykırı Terk Etme” suçunun takibi şikayete bağlı olup, borçlu şirketin bağlı olduğu Kadıköy Vergi Dairesi Müdürlüğünün 08.02.2013 tarihli yazısına göre borçlu şirketin kaydına rastlanmadığı,

şirket kaydının Göztepe Vergi Dairesine nakil edildiğinin belirtilmesi üzerine Göztepe Vergi Dairesinin 07.02.2014 tarihli yazısına göre borçlu şirket hakkında 30.06.2010 tarihinde resen terk işleminin yapıldığının bildirilmesi karşısında, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 347. maddesinde düzenlenen” şikâyet hakkı,

fiilin öğrenildiği tarihten itibaren üç ay ve her halde fiilin işlendiği tarihten itibaren bir yıl geçmekle düşer” hükmü karşısında şikayetçi vekilinin suça konu olayda bir yıllık süre geçtikten sonra 16.02.2012 tarihinde şikayette bulunması nedeniyle sanık hakkında şikayet hakkının düşürülmesi yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,