Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2016/8553 K.2017/10238

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

Mahkeme hükmüne esas alınan bilirkişi raporunda ,borçlu şirketin "2012 ve 2013 yılları itibariyle borca batık” olduğunun belirtilmesi ve şikayetin 07/02/2013 tarihinde yapıldığının anlaşılması karşısında, şikayetin 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 347. maddesinde düzenlenen sürelerde olup olmadığının tespiti için şirketin tam olarak hangi tarihte iflasının istenmesi gerektiği hususunda ek rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken eksik kovuşturmayla yetinilerek, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 75. maddesinin birinci fıkrası uyarınca uzlaşma kapsamındaki suçlar hariç olmak üzere, yalnız adli para cezasını gerektiren veya kanun maddesinde öngörülen hapis cezasının yukarı sınırı altı ayı aşmayan suçlar önödemeye tabi olup, 2004 sayılı İcra İflas Kanunu'nun 345/A maddesinde öngörülen suçun cezasının üst sınırının üç ay hapis cezası olduğu ve suç tarihi itibariyle uzlaşma kapsamında bulunmadığı gözetilerek, sanık hakkında önödeme ihtaratında bulunulup sonucuna göre durumun tayini gerekirken anılan ihtarat yapılmadan mahkumiyet kararı verilmesi,