Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2017/1177 K.2018/517

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 51/2-a maddesine aykırı davranmak kabahatinden dolayı Menemen Cumhuriyet savcısı ... hakkında İzmir Otoyol Büro Amirliğince düzenlenen 04/09/2015 tarihli ve MA 11376723 sayılı trafik idari para cezası karar tutanağı ile uygulanan 189,00 Türk lirası idari para cezasına yönelik başvurunun kabulü ile idari para cezasının iptaline ilişkin Menemen Sulh Ceza Hâkimliğinin 18/11/2015 tarihli ve 2015/642 değişik iş sayılı kararı sonrasında, Menemen Cumhuriyet Savcısı ... hakkında 2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanunu’nun 93. maddesi uyarınca işlem yapılması talebi üzerine,

son soruşturma yapılması talebinin reddine dair İzmir 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 06/04/2016 tarihli ve 2016/208 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin İzmir 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 18/05/2016 tarihli ve 2016/304 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 20/12/2016 gün ve 8369 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16/01/2017 gün ve KYB-2017/853 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, gerek 2802 sayılı Kanun’da, gerekse 2918 sayılı Kanun’da hakim ve Cumhuriyet savcıları hakkında hangi mercii tarafından ceza uygulanacağının belirtilmediği, ceza soruşturmaları yönünden vazedilmiş olan anılan Kanun’un 93.maddesinin kıyasen de uygulanmayacağı gerekçesiyle İzmir 9. Ağır Ceza Mahkemesince son soruşturma açılması talebinin reddine dair karar verilmiş ise de, Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 09/07/2013 tarihli ve 2013/5794 Esas, 2013/16526 Karar sayılı ilamı ile benzer bir olay nedeniyle verilen Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 14/05/2015 tarihli ve 2015/2556-1529 sayılı ilâmlarında da belirtildiği üzere,

idari para cezasını gerektiren eylemin 2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanunu’nun 93. maddesi kapsamında kişisel suç olduğunun anlaşılması halinde, anılan Kanun’un “kişisel suçlarda soruşturma ve kovuşturma” kenar başlıklı 93/1. maddesinde yer alan “Hakim ve savcıların kişisel suçları hakkında soruşturma,

ilgilinin yargı çevresinde bulunduğu ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesi Cumhuriyet başsavcısına ve son soruşturma o yer ağır ceza mahkemesine aittir.” şeklindeki düzenleme ile 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun 24. maddesinde yer alan “Kovuşturma konusu fiilin kabahat oluşturduğunun anlaşılması hâlinde mahkeme tarafından idarî yaptırım kararı verilir.” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, hâkim ve savcıların kişisel suç kapsamında değerlendirilen ve idarî para cezasını gerektiren eylemleri için idari yaptırım uygulanmasını engelleyen her hangi bir hüküm bulunmadığı,

son soruşturma mercii olarak İzmir 9. Ağır Ceza Mahkemesince idari yaptırım kararı uygulanabileceği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla;