Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2017/1358 K.2018/10620

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-)Sanık hakkında kurulan hükümde, 6831 sayılı Kanun'un 91/4. maddesi uyarınca yapılan arttırım sırasındaki hesap hatası nedeniyle 8 ay hapis ve 80 gün adli para cezası yerine 6 ay hapis cezası ve 60 gün adli para cezası belirlenmesi suretiyle netice cezanın 8 ay hapis ve 80 gün adli para cezası yerine 6 ay hapis ve 60 gün adli para cezası şeklinde eksik tayin edilmesi,

2-)5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi gereğince sanık hakkında verilen gün adli para cezasının 6 eşit taksitte ödenmesine karar verilirken infazda duraksamaya yol açacak şekilde taksit aralığının gösterilmemesi,

3-)TCK'nın 52/4. maddesi gereğince ödenmeyen adli para cezasının infaz aşamasında hapis cezasına çevrilebileceğinin ihtarı ile yetinilmesi gerekirken adli para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrilmesine karar verilmesi suretiyle infazda yetkinin kısıtlanması,

4-)Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,