Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2017/2450 K.2018/2945

Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. 1-) Sanık ... hakkında İİK 345/a maddesi nedeniyle kurulan beraat hükmüne karşı şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yönünden.

Eyleme ve yükletilen suça yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 2-) Sanık ... hakkında İİK 345/a maddesi nedeniyle kurulan mahkumiyet hükmüne karşı şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yönünden. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak.

İİK'nın 345/a maddesindeki "iflasını istememek" suçunun oluşabilmesi için, aynı Kanun'un 179 ve 6102 sayılı TTK’nın 376. maddesinde öngörülen koşullarda şikayet tarihi itibariyle şirketin aktif ve pasif durumunun belirlenerek sonucuna göre şirketin iflasının istenmesi şartlarının bulunup bulunmadığının tespit edilmesi gerektiği cihetle; öncelikle borçlu şirkete ait ticari defterlerin temini ile borçlu şirket hakkında kesinleşmiş icra takip dosyalarının borçları da pasife dahil edilerek,

ticari defterler, bilançolar ve banka hesapları üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılıp, sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, mahkemece borçlu şirketin kayıtlı olduğu vergi dairesinden muhasebecisinin bilgileri temin edilmek suretiyle ticari defterlerinin ve borçlu şirketin banka kayıtları ile borçlu şirket merkezinin bulunduğu yerdeki icra dairelerindeki icra takip dosyalarıyla birlikte tüm aktif malvarlığının tespit edilerek,

şirketin defter ve belgelerin buna göre karşılaştırması sonucu hazırlanacak bilirkişi incelemesi yapılmaksızın, sadece emniyet araştırması ve vergi dairesinden gelen yazı cevaplarına istinaden yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi, Kabule göre de.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 75. maddesinin birinci fıkrası uyarınca uzlaştırma kapsamındaki suçlar hariç olmak üzere, yalnız adli para cezasını gerektiren veya kanun maddesinde öngörülen hapis cezasının yukarı sınırı altı ayı aşmayan suçlar önödemeye tabi olup, 2004 sayılı İcra İflas Kanunu'nun 345/a maddesinde öngörülen suçun cezasının üst sınırının üç ay hapis cezası olduğu ve suç tarihi itibariyle uzlaştırma kapsamında bulunmadığı gözetilerek, sanık hakkında önödeme ihtaratında bulunulup sonucuna göre durumun tayini gerekirken anılan ihtarat yapılmadan mahkumiyet kararı verilmesi,