Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2017/2783 K.2019/6980

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Davanın dayanağını oluşturan suç tutanağında ormanlık alandan kömür ocağı açıldığının anlatılması, tutanak mümziilerinin olay mahallinde bulunan emniyet güçlerine sorduklarında maden kömürü ocağının ...’ye ait olduğunu söylemeleri, mahallinde yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporunda anılan kömür ocağının kesinleşmiş orman sınırları içinde bulunduğunun belirtilmesi, sanığın eyleminin 6831 sayılı Kanun'un 94. maddesinde düzenlenen orman alanında izinsiz kömür ocağı kurmak suçunu oluşturması karşısında sanığın anılan madde yerine 6831 sayılı Kanun'un 92/2. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi,

2-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,