Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2017/2964 K.2017/3903

Borçlunun ödeme şartını ihlâl suçundan sanıklar ... ve ...'nin 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 340. maddesi gereğince ayrı ayrı 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmalarına ilişkin, Elazığ 1. İcra Ceza Mahkemesinin 22/10/2015 tarihli ve 2015/482 esas,

2015/577 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair mercii Elazığ 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/11/2015 tarihli ve 2015/144 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 08/03/2017 gün ve 13638 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17/03/2017 gün ve KYB.2017-17109 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu. Anılan ihbarnamede.

Dosya kapsamına göre, 2004 sayılı Kanun'un 340. maddesi gereğince taahhüdü ihlal suçunun oluşması için taahhüt tutanağında toplam borç miktarının, işleyen ve işleyecek faizin, vekalet ücreti, icra harç ve giderlerinin birlikte belirlenerek borçlunun taahhüdüne esas olan miktarın açıkça gösterilmesi gerektiği halde, 03/07/2015 tarihli ödeme taahhüdünde toplam faiz 5.613,89 Türk Lirası olarak belirtilmiş ise de, bu faizin hangi dönemleri kapsadığı,

icra takibinin kesinleştiği tarihten taahhüt tarihine kadar işlemiş ve taahhüt tarihinden son ödeme tarihine kadar işleyecek faiz olup olmadığı konusunda herhangi bir açıklık olmadığı gibi, alacaklının son ödeme tarihine kadar işleyecek faizden feragat beyanının da yer almadığı,

bu nedenlerle işleyen ve işleyecek faiz miktarının taahhüt tutanağında ayrı ayrı gösterilmemesi nedeniyle belirsizlik bulunduğundan taahhüdün geçerli olmadığı anlaşılmakla, sanıkların üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle beraatlerine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü.