Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2017/3528 K.2018/1652

1219 sayılı Tababet ve Şuabatı Sanatlarının Tarzı İcrasına Dair Kanun’a muhalefet eyleminden dolayı Prof. Dr. ... hakkında, anılan Kanun’un 27. maddesi gereğince Kadıköy İlçe Sağlık Müdürlüğünün 09/10/2016 tarihli ve 90183680-432.99-4800 sayılı yazısı ile uygulanan 1.000,00 Türk lirası idari para cezasına yönelik başvurunun kabulü ile idari yaptırım kararının kaldırılmasına dair İstanbul Anadolu 3. Sulh Ceza Hakimliğinin 22/11/2016 tarihli ve 2016/4511 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığı'nın 16/05/2017 gün ve 3819-KYB sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 26/05/2017 gün ve KYB. 2017-32949 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, 5236 sayılı Kabahatler Kanunu’nun 27/8. maddesinde yer alan " İdarî yaptırım kararının verildiği işlem kapsamında aynı kişi ile ilgili olarak idarî yargının görev alanına giren kararların da verilmiş olması halinde;

idarî yaptırım kararına ilişkin hukuka aykırılık iddiaları bu işlemin iptali talebiyle birlikte idarî yargı merciinde görülür. " yine aynı kanunun 28/1-b maddesinde yer alan “Başvurunun süresi içinde yapılmadığının, başvuru konusu idarî yaptırım kararının sulh ceza mahkemesinde incelenebilecek kararlardan olmadığının veya başvuranın buna hakkı bulunmadığının anlaşılması halinde, bu nedenlerle başvurunun reddine karar verilir” şeklindeki düzenlemeler karşısında,

somut olayda muteriz hakkında idari para cezasıyla birlikte Kadıköy İlçe Sağlık Müdürlüğünün 09/10/2016 tarihli ve 90183680-432.99-4796 yazısı ile Ayakta Teşhis ve Tedavi Yapan Özel Sağlık Kuruluşları Hakkında Yönetmeliğin Ek-6 Müeyyide Formunun 1. maddesi gereğince muayenehane faaliyetinin durdurulması kararı da verildiği gözetildiğinde, idari para cezasına itiraz hakkında görevli mahkemenin idare mahkemesi olduğu gözetilmeden,

yazılı şekilde esastan inceleme yapılarak karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;