Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2017/3967 K.2017/10978

Borçlunun ödeme şartını ihlâl suçundan sanık ...'ın 2004 sayılı İcra ve İflâs Kanunu’nun 340. maddesi gereğince 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına dair Beypazarı İcra Ceza Mahkemesinin 07/02/2017 tarihli ve 2016/243 esas, 2017/14 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin Beypazarı Asliye Ceza Mahkemesinin 27/02/2017 tarihli ve 2017/18 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 03/07/2017 gün ve 94660652-105-06-4930-2017-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10/07/2017 gün ve KYB.2017/42241 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu. Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, 2004 sayılı Kanun'un 340. maddesi gereğince taahhüdü ihlal suçunun oluşması için taahhüt tutanağında toplam borç miktarının, işleyen ve işleyecek faizin, vekalet ücreti, icra harç ve giderlerinin birlikte belirlenerek borçlunun taahhüdüne esas olan miktarın açıkça gösterilmesi gerektiğinden, 13/06/2016 tarihinde alınan taahhütnamede ilk ödeme tarihi olarak gösterilen 18/07/2016 tarihi ile son taksit tarihi olarak gösterilen 16/12/2016 tarihi arasındaki işleyecek faiz alacağı ile işlemiş faiz alacağının taahhütte açıkça yer almadığı gibi bunlardan feragat edildiğine dair alacaklı vekilinin beyanının da olmadığı,

her ne kadar alacaklı vekilinin 13/06/2016 tarihli talebi ile işlemiş ve işleyecek faizlerden feragat ettiğini bildirmiş ise de, borçlunun taahhüdüne ilişkin tutanaktan sonra feragat edilmiş olmasının taahhüdü geçerli kılmayacağı dolayısıyla söz konusu taahhüdün hukuken geçersiz olduğu ve sanığa isnat edilen suçun oluşmadığı anlaşılmakla, sanığın beraatine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;