Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2017/4579 K.2018/1227

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın sabit eylemine uyan 6762 sayılı Kanun'un 57. maddesi yollaması ile aynı Kanun'un 64. maddesi uyarınca asıl ceza tayin edilmeksizin, yalnızca bu cezanın ferisi olarak kabulü gereken ve daha önce dairemizin 18/04/2016 tarih, 2015/12890 esas ve 2016/15773 karar sayılı kararı ile bozma konusu yapılan müsadereye ilişkin hüküm uyarınca karar vermekle yetinilip, Anayasa'nın 141/3, 5271 sayılı CMK’nın 34 ve 230. maddeleri ile Ceza Genel Kurulu'nun 05.05.2015 tarih ve 2014/145 Esas sayılı kararı gereğince mahkemenin gerekçeli kararında iddia, savunma, tanık beyanları ve diğer deliller somut olarak açıklanarak suçun öğeleri,

kanıtlandığı kabul edilen olgular denetime elverişli şekilde gösterilerek ve deliller tartışılarak mahkemenin ulaştığı sonuç sanık, katılan, Cumhuriyet savcısı ve diğer herkesi tatmin edici olması gerekirken, gerekçe gösterilmeksizin ve asıl ceza tayin edilmeksizin hüküm kurularak 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,