Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2017/5569 K.2017/11213

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca temyiz sebeplerinin reddi, ancak;

1- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 12. maddesi ile TCK'nın 75. maddesinde yapılan değişiklik sonucu 1163 sayılı Kanun'un ek 2/2. maddesinde öngörülen suçun önödeme kapsamına alınması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

2-1163 sayılı Kanun'un ek 2/2. maddesinde adli para cezasının alt sınırının 30 gün olarak gösterilmesine karşın, sanık hakkında doğrudan 450,00 TL adli para cezasına hükmedilmesi,

3-1163 sayılı Kanun'un 56. maddenin 3. bendinde kooperatif yönetim kurulu üyeleri için aranan şartlar arasında “... bu Kanun hükümlerine göre mahkum olmamak” şartı arandığı cihetle bu konuda tekrar TCK' nın 50/1-e maddesi uyarınca tedbir kararı verilemeyeceği hususunun gözetilmemesi,

4-1163 sayılı Kanun’un ek 2. maddesinde yer alan "Bu madde öngörülen hürriyeti bağlayıcı cezalar paraya tahvil edilemez" hükmünün 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırıldığı gözetilmeden, hükümde 1163 sayılı Kanun'un ek 2/5 maddesi gerekçe gösterilerek sanık hakkında hapis cezasının adli para cezasına çevrilmeyeceğinin belirtilmesi,

5-Sanık hakkında CMK 231/5. maddesinin sanıklar hakkında uygulanıp uygulanmayacağının tartışmasız bırakılması,

6-Sanık hakkında hükmolunan yargılama giderinin 6183 sayılı Kanun'un 106. maddesinde belirlenen sınırın altında kalmasına karşın, CMK'nın 324/4. maddesine aykırı olarak ve hükümde çelişki meydana getirecek şekilde önce kamu üzerinde bırakılmasına sonrasında ise sanıklardan eşit olarak alınmasına karar verilmesi,