Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2017/6214 K.2018/843

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Katılan vekilinin dava konusu DVD’lerle ilgili olarak 6 aylık yasal şikayet süresi içerisinde hak sahibi olduğunu kanıtlayan belgeleri ibraz ettiği anlaşılmakla, sanık hakkında 5846 sayılı Kanun'un 71/1., 81/13., TCK’nın 43/1. maddeleri uyarınca hüküm kurulması gerekirken hukuki nitelendirmede hataya düşülerek 5846 sayılı Kanun'un 81/4. ve TCK’nın 43/1. maddeleri gereğince hüküm kurulması,

Kabule göre de;

1- 5846 sayılı Kanun’un 81/4., TCK'nın 43/1. ve 62/1. maddeleri uyarınca hapis cezası yanında hükmolunan 5 gün adli para cezasının, TCK'nun 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20 TL’den paraya çevrilmesi sonucu 100 TL adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken, hesap hatası sonucu 80 TL adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini,

2- Sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının kanuni sonucu olarak, TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının infazı kabil kesinleşmiş mahkumiyet kararı niteliğinde olmadığı gözetildiğinde, müsadere hususunda bir karar verilmemesi,