Dava dilekçesinde, 29.04.2011 tarihli kat malikleri kurulu toplantısında, bina projesinde mevcut ancak fiilen yapılmamış asansörün... asansör firmasına toplam 22.000.-TL'sına yaptırılmasına, daire başına 700.-TL asansör peşinatının 20.05.2011 tarihine kadar toplanmasına, kalan bedelin bir sonraki aydan başlayarak 8 ay boyunca her ay 145.-TL olarak toplanmasına,
zamanında ödeme yapılmaması durumunda aylık %5 gecikme faizi uygulanmasına karar alındığını, ayrıca asansör elektrik ücreti, makine projesi, elektrik trafo ücreti ve montaj bedeli, belediye keşif ücreti ve tasdik ücreti olmak üzere ödemelerin yapıldığını, davalı ... yönünden 2. İcra Müdürlüğünün 2011/3395 sayılı dosyası ve 4. İcra Müdürlüğünün 2011/5231 sayılı dosyası ile takip yapıldığını belirterek 2.100,95.-TL ile 1.315,26.-TL faiz alacağının yasal faizi ile birlikte birleşen dosya nazara alınarak davalılardan ayrı ayrı tahsiline karar verilmesi istenilmiştir.
Mahkemece davanın kabulü ile asıl alacak olan 2.100,95.-TL ile 1.315,26.-TL faiz alacağının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte asıl dava ve birleşen davanın davalılarından ayrı ayrı tahsili ile davacı tarafa ödenmesine karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava ortak gider alacağına yönelik başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir.
Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinden,
1- Davalı ...'ın mahkemece verilen hükmü süresinde temyiz ettiği ancak daha sonra 06/01/2017 tarihli dilekçe ile temyiz talebinden feragat ettiği anlaşılmakla, her ne kadar mahkemece 10/01/2017 tarihli ek karar ile “feragat nedeniyle temyiz dilekçesinin reddine” karar verilmiş ise de temyizden feragate ilişkin kararın ancak Yargıtay ilgili dairesince verileceği gözetilerek davalı ...'ın feragat nedeniyle temyiz dilekçesinin REDDİNE, temyiz harcının istek halinde iadesine,
2- Diğer davalı ...'ın temyiz itirazları yönünden ise dosya içerisinde bulunan uzman bilirkişi raporlarından anataşınmaza ait mimari projede asansörün bulunduğunun anlaşılması karşısında, Kat Mülkiyeti Kanununun 20/1-c maddesinde “Kat malikleri ortak yer veya tesisler üzerindeki kullanma hakkından vazgeçmek veya kendi bağımsız bölümünün durumu dolayısıyla bunlardan faydalanmaya lüzum ve ihtiyaç bulunmadığını ileri sürmek suretiyle bu gider ve avans payını ödemekten kaçınamaz” hükmü gereği yazılı olduğu şekilde davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının davalı ...'a yükletilmesine 19/02/2018 günü oybirliğiyle karar verildi.