Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2017/6400 K.2018/8345

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani Kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın suç tarihinden önce noterden göndermiş olduğu istifaname ile yönetim kurulu üyeliğinden çıkma iradesini ortaya koymuş olması karşısında, beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden mahkumiyetine hükmolunması,

Kabule göre de;

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 12. maddesi ile TCK'nın 75. Maddesinde yapılan değişiklik sonucu 1163 sayılı Kanun'un Ek 2/2. maddesinde öngörülen suçun ödödeme kapsamına alınması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

2-Mahkumiyet hükümlerinin neticeten, TCK'nın 50/1-a maddesi uyarınca hapis cezasından çevrilen ve TCK'nın 52. maddesi uyarınca doğrudan verilen iki ayrı adli para cezasından oluşması nedeni ile hükümlerin tamamının temyize tabi olmasına karşın, hapis cezasından çevrilen adli para cezası yönünden temyiz yasa yolunun açık olduğu belirtilmesi ile birlikte doğrudan verilen adli para cezası yönünden hükmün kesin olduğunun belirtilmesi,