Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/1214 K.2018/3159

Yoklama kaçağı kalmak suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Kelkit Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 10/07/2017 tarihli ve 2016/1121 soruşturma, 2017/195 esas, 2017/185 sayılı iddianamenin şüphelinin savunmasının alınmadığı gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 170/5 ve 174/1-b maddeleri gereğince iadesine dair Kelkit Asliye Ceza Mahkemesinin 06/09/2017 tarihli ve 2017/185 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin Gümüşhane Ağır Ceza Mahkemesinin 29/09/2017 tarihli ve 2017/524 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 16/01/2018 gün ve 94660652-105-29-11657-2017-Kyb sayılı

kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25/01/2018 gün ve 2018/6592 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu. Anılan ihbarnamede.

Kelkit Asliye Ceza Mahkemesince, şüphelinin savunmasının alınmadığından bahisle iddianamenin iadesine karar verilmiş ise de, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 170/3. maddesinde iddianamede nelerin gösterileceği, aynı Kanun’un 174/1. maddesinde iddianamenin hangi hallerde iadesine karar verileceğinin belirtildiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesinde yer alan “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa.

Cumhuriyet savcısı, bir iddianame düzenler.” hükmü uyarınca Cumhuriyet savcısının dava açmasının zorunlu olduğu ve suçun hukuki nitelendirilmesinin de Cumhuriyet savcısına ait olduğu, bu durumda mahkemece, iddianamede gösterilen olaylarla ilgili olarak ibraz edilen deliller ve yargılama sırasında ibraz edilebilecek deliller birlikte değerlendirilerek yargılama sonucuna göre bir karar verilmesi gerekeceği, somut olayda şüpheli hakkında Kelkit Sulh Ceza Hâkimliğinin 14/08/2017 tarihli ve 2012/224 değişik iş sayılı yakalama kararı çıkartılmasına rağmen şüpheliye ulaşılmadığı ve diğer tüm delillerin toplandığı,

iddianamenin iadesi sebepleri arasında sanığın savunmasının alınmamış olmasının sayılmadığı cihetle, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü.