Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/1533 K.2019/5773

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Suça konu yerin muhafaza ormanı olarak ayrıldığına dair Bakanlar Kurulu Kararının bulunup bulunmadığı tespit edilerek; sonucuna göre muhafaza ormanı sınırları içinde kaldığının saptanması halinde sanık hakkında hükmolunan cezanın 6831 sayılı Kanun'un 111. maddesi gereğince artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2)Sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'un 93/1. maddesinden cezalandırılması talebi ile dava açılmış olup, CMK'nun 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan, 6831 sayılı Kanun'un 93/2. maddesi uygulanarak cezada bir kat artırım yapılması,

3)Kasıtlı suçtan kısa süreli olmayan erteli hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,