Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/196 K.2018/2115

İzin tecavüzü suçundan sanık ...’ın, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu’nun 66/1-b, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62/1. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair İzmir Güzelyalı Hava Eğitim Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 21/07/2015 tarihli ve 2015/196 esas, 2015/224 sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 19/12/2017 gün ve 94660652-105-09-8669-2017-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02/01/2018 gün ve KYB.

2017/74822 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu. Anılan ihbarnamede.

Dosya kapsamına göre, sanığın adli sicil kaydında daha önce işlemiş olduğu suç nedeniyle Ankara 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 01/04/2013 tarihli ve 2012/1942 esas, 2013/392 sayılı kararı ile verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair mahkumiyet kaydının bulunduğu, işbu yargılamaya konu suçun ise anılan kararın denetim süresinde işlendiği cihetle, 5271 sayılı Kanun’un 231/8. maddesindeki “Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verilmesi halinde sanık, beş yıl süreyle denetim süresine tâbi tutulur.

(Ek cümle: 18/06/2014-6545 S.K./72. md) Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez.” şeklindeki hükme nazaran, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü.