Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/2264 K.2019/4508

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Sanığın mahkemede maddi durumu elvermediği için zararı gideremeyeceğini belirtmesi karşısında tebliğnamedeki (1) nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Suça konu yerdeki fidan ekim sahasının toplam alanının ne kadar olduğu, bu alanda toplamda kaç fidan bulunduğu ve bu alanın ne kadarının bozulduğunun Orman İşletme Müdürlüğünden sorulmadan eksik kovuşturmayla hüküm kurulması,

2-Sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'un 91/5. maddesinden cezalandırılması talebi ile dava açılmış olup, CMK'nun 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan, 6831 sayılı Kanun'un 91/3. maddesi uygulanarak hüküm tesisi,

3-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu ve TCK'nun 53/1-e fıkrasına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,