Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/2373 K.2018/3174

Borçlunun ödeme şartını ihlâl suçundan sanık ...'ın 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 340. maddesi gereğince 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına dair İstanbul 3. İcra Ceza Mahkemesinin 06/06/2017 tarihli ve 2017/184 esas, 2017/284 karar sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 27/02/2018 gün ve 94660652-105-34-12863- 2017-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02/03/2018 gün ve KYB.2018/17507 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede.

Dosya kapsamına göre, sanığın 2004 sayılı Kanun'un 340. maddesinde düzenlenen eyleminin şikâyete bağlı olduğu, eylem tarihinde yürürlükte bulunan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanun'un 347. maddesinde yer alan “Bu Bapta yer alan fiillerden dolayı şikâyet hakkı, fiilin öğrenildiği tarihten itibaren üç ay ve her halde fiilin işlendiği tarihten itibaren bir yıl geçmekle düşer.” hükmü uyarınca, fiilin öğrenilmesinden itibaren üç ay içinde şikâyetçi olunmasının gerektiği,

borçlu sanık hakkında yürütülen İstanbul 35. İcra Müdürlüğünün 2015/36921 esas sayılı takip dosyasında ödemesi taahhüt edilen toplam 18.208,30 Türk lirası bedelin taksit tarihlerinin.

18/03/2016, 20/04/2016, 20/05/2016, 20/06/2016, 20/07/2016, 19/08/2016 ve 20/09/2016 (son taksit) şeklinde düzenlendiği, şikâyetçi vekili tarafından icra takip dosyasında 10/11/2016 tarihinde işlem yapıldığı, şikâyetçi vekilinin sanığın eylemini bu tarihte öğrenmesine karşın 28/02/2017 havale tarihli şikâyet dilekçesinin verildiği anlaşılmakla, fiili öğrendiği tarih ile şikâyet tarihi arasında üç aylık sürenin geçmiş bulunduğu cihetle, müştekinin şikâyet hakkının düşürülmesi yerine,

yazılı şekilde sanığın cezalandırılmasına karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü.