Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/2391 K.2018/5581

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanık hakkında 14.08.2004 suç tarihli eylemiyle ilgili olarak mahkemece verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 09.09.2011 tarihinde kesinleştiği, sanığın denetim süresi içinde 12.12.2014 tarihinde işlediği 5237 sayılı Kanun'un 86/2. maddesinde düzenlenen "basit yaralama" suçundan kurulan hükmün kesinleşmesi ve ihbar üzerine, hükmün 12.05.2015 tarihinde açıklandığı, 5271 sayılı CMK'nın 231/8-c maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 09.09.2011 tarihi ile sanığın denetim süresi içinde yeni suç işlediği 12.05.2015 tarihleri arasında zamanaşımının durduğu kabul edilerek yapılan incelemede,

Sanığa yükletilen suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst haddine göre, suç tarihi ile karar tarihi arasında 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık kesintili zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu gözetilmeden zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,