Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/255 K.2018/2316

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın yetkilisi olduğu şirketin ödeme emrine itiraz ettiğinin ve henüz itirazın iptaline ilişkin karar verilip takip kesinleşmeden 18/02/2015 tarihinde şikayette bulunulduğunun anlaşılması karşısında, şikayet tarihi itibariyle kesinleşmiş bir takip bulunmadığından sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre;

1-Şikayetçi vekilinin dilekçesinde “Alacaklıyı Zarara Uğratmak İçin Mevcudunu Eksiltmek” suçundan yapılmış bir şikayet bulunmadığı halde, bu suçtan şikayette bulunulduğu kabul edilerek yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Sanık hakkında hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,