Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/2552 K.2020/196

5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununa muhalefet etmek suçundan sanık ...'ın, anılan Kanun'un 63/10 (2 defa) ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 50/1-a ve 52/2. (2 defa) maddeleri uyarınca iki kez 1.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmalarına dair Bakırköy 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/09/2017 tarihli ve 2017/157 esas, 2017/372 sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 28/02/2018 gün ve 94660652-105-34-12707-2017-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07/03/2018 gün ve KYB 2018-18585 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, sanık tarafından 2 adet sahte abone taşıma sözleşmesi düzenlemek sureti ile 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununu 2 kez ihlâl ettiğinden bahisle iki ayrı adlî para cezasına hükmedilmiş ise de, aynı müştekiye ait iki adet sahte abone taşıma sözleşmesinin düzenlendiğinin iddia ve kabul olunması karşısında, tek bir cezaya hükmedildikten sonra 5237 sayılı Kanunun 43. maddesine göre verilecek cezadan artırım yapılması gerekirken, her bir sözleşme tanziminin ayrı eylem kabul edilerek yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Kanun yararına bozmaya konu dava dosyası incelendiğinde. Mahkemece suça konu abonelik sözleşmelerinin asıllarının ilgili operatörden istenmek suretiyle ceza dosyasına konulduğu, bilirkişi incelemesine tabi tutulduğu ancak dosyada suça konu sözleşmelerin aslının veya onaylı bir örneğinin veya denetime elverişli şekilde bir fotokopisinin dahi bulunmadığı, dolayısıyla sanığın cezai sorumluluğunun değerlendirilmesi bakımından;