Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/281 K.2018/8059

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede I-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz incelenmesinde; Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında verilen hükme yönelik temyiz incelenmesinde ise

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; Dosya arasında bulunan 12/08/2013 havale tarihli Ticaret Sicil Müdürlüğünden gelen yazı cevabına göre, sanık ...’a 31/03/2005 tarihinde 3 yıllığına münferit imza yetkisi verildiğini, görev süresi dolmasına rağmen yeni bir tescil işlemi yaptırılmadığından 31/03/2008 tarihi sonrası yetkilinin kim olduğunun bilinmediğinin bildirilmesi karşısında, şikayet tarihi itibariyle borçlu şirketin yetkilisinin kim olduğu ilgili ticaret sicil müdürlüklerinden tespit edilerek, sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması, Kabule göre de,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi,

suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,