Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/3263 K.2018/6615

Borçlunun ödeme şartını ihlâl suçundan sanık ...’ın 2004 sayılı İcra ve İflâs Kanunu’nun 340. maddesi gereğince 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına dair Alanya 2. İcra Ceza Mahkemesinin 27/10/2017 tarihli ve 2017/1400 Esas, 2017/2692 Karar sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 17/04/2018 gün ve 94660652-105-07-1367 -2018-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30/04/2018 gün ve KYB.2018/35462 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede.

Dosya kapsamına göre, 2004 sayılı Kanun'un 340. maddesi gereğince taahhüdü ihlâl suçunun oluşması için taahhüt tutanağında toplam borç miktarının, işleyen ve işleyecek faizin, vekâlet ücreti, icra harç ve giderlerinin birlikte belirlenerek borçlunun taahhüdüne esas olan miktarın açıkça gösterilmesi gerektiği cihetle, Alanya 1. İcra Müdürlüğünün 2016/9872 sayılı icra dosyasında, takibin yapıldığı ve aynı gün ödeme emrinin tebliğ edildiği tarihte düzenlenmiş olan taahhütnamenin 10/11/2016 tarihli olduğu, taahhütnamede takip öncesi faizin belirtildiği,

işleyecek faiz olarak ilk taksit tarihi olan 15/12/2016 tarihi ile son taksit tarihi 17/07/2017 tarihleri arası faizlerin hesaplandığı, ancak takip tarihinden ilk taksit tarihine kadar olan döneme ilişkin faizin dikkate alınmadığı ve alacaklının bu faizden feragat ettiğine dair bir beyanının da bulunmadığı,

bu nedenle taahhüdün geçerli olmadığı anlaşılmakla, sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmadığından beraatine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü.