Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/344 K.2018/7440

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-İddianameye göre 6831 sayılı Kanun'un hem 91. hem de 93. maddesine aykırılık fiillerinden dava açılmış olması karşısında hükmün gerekçesinde işgal ve faydalanma suçuna yönelik açıklama yapılmasına rağmen kısa kararda anılan Kanun'un 91. madde hükmü gereğince yapacak emval veren ağaç kesme suçundan temel cezanın hem hapis hem de adli para cezası olarak belirlenmesinin yanı sıra işgal ve faydalanma suçlarında uygulanan 93/2. maddesi uyarınca cezanın arttırılması suretiyle hükmün karıştırılması,

2-Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 1.5.2001 gün ve 2001/3 – 63 – 82 sayılı kararında anlatılıp Dairemizce de benimsenen içtihadına göre kurumuş orman ağacını kesme eyleminin 6831 sayılı Kanun'un 91/5. maddesinde düzenlenen kabahati oluşturması ve bilirkişi tarafından düzenlenen raporda, sanığın kestiği ağaçların, kesilmeden önce kuruyarak hayatını yitirmiş olduğunun belirtilmesi karşısında, sanığın eyleminin 6831 sayılı Kanun'un 91/5. maddesi kapsamında olduğu ve 5326 sayılı Kabahatler Kanunu gereğince kabahat nevinde olup eylem tarihi ile inceleme tarihi arasında 5326 sayılı Kanun'un 20/2-c maddesinde öngörülen zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş bulunması,

3-Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, TCK'nın 53/4. maddesi uyarınca aynı maddenin birinci fıkrasındaki hak yoksunluklarına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

4-Dava konusu yerde bulunan sabit tesis niteliğindeki meyve fidanlarının müsaderesine ilişkin karar verilmemesi,