Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/3491 K.2018/8484

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre;

Sanık hakkında işgal ve faydalanma eylemiyle ilgili olarak mahkemece verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 07.09.2010 tarihinde kesinleştiği, sanığın denetim süresi içinde kaçak emval kullanma suçunu işlediği, bu suç bakımından kaçak emvalin inşaatta kullanıldığı tarihin suç tarihi olduğu, 2014 yılında kullanıldığının belirlendiği, sanık lehine yorumlanarak suçun 01/01/2014 tarihinde işlendiği, denetim süresi içinde işlenen suçun kesinleştiği ve ihbar üzerine hükmün açıklandığı, CMK’nın 231/8-c maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği tarih ile sanığın denetim süresi içinde yeni suç işlediği tarih arasında zamanaşımının durduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Suç tarihi itibariyle sanığa isnat edilen suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre davanın lehe olan 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 5 yıllık olağan, 7 yıl 6 aylık olağanüstü zamanaşımı süresine tabi bulunması, zamanaşımını kesen en son işlem olan sanık hakkında mahkumiyet kararı verilen 08/05/2007 tarihinden karar tarihine kadar 5 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş bulunduğunun gözetilmemesi,